1700 r., ukazujący akt donacji klasztoru oraz scenę bitwy pod Legnicą w 1241 r. w kaplicy, w ołtarzu, znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, XVII-wieczna kopia obrazu San Luca z Bolonii fragmenty gotyckich fresków i sklepień klasycystyczne stalle w prezbiterium, ozdobione wizerunkami dostojników kościelnych na chórze zachowało się wielkie godło Stanisława Augusta Poniatowskiego z rodowym herbem Ciołek, w posadzce kościoła umieszczone są płyty epitafijne. na wyposażeniu kościoła znajduje się wieczna lampa, będąca misternym dziełem snycerskim, ufundował ją sekretarz Zygmunta III i Władysława IV – Marek Łętowski, według tradycji twórcą jej był sam król Władysław IV klasztor, a w nim wyższe seminarium duchowne. Pierwotnie klasztor cysterski z przełomu XIII–XIV wieków, pozostał korpus nawowy ukończony ok. 1280 r., późniejsze piętnastowieczne gotyckie freski, powiększony i przebudowany w stylu późnego baroku w wieku XVIII. Dwukondygnacyjny budynek klauzury przylega do kościoła do wschodu oraz południa. Posiada dwa dziedzińce: starszy – gotycki, zwany małym wirydarzem, oraz nowy – nazywany dużym wirydarzem. W małym wirydarzu zachowały się gotyckie przęsła oraz fragmenty polichromii ściennej. Duży wirydarz, jak i elewacje budynku, mają wystrój barokowy. W XVIII w.