Cristóbal de Morales (ur. 1500 lub 1497 w Sewilli, zm. między 4 września a 7 października 1553 w Maladze) – hiszpański kompozytor epoki renesansu.
Życiorys Od roku 1526 był dyrygentem kapeli katedralnej w Ávili i Plasencii. W 1535 roku rozpoczął służbę w chórze papieskim w Rzymie. Podczas 10-letniej służby towarzyszył papieżowi w licznych podróżach m.in. do Nicei i Loreto. Z powodu choroby (prawdopodobnie nawrotów malarii) nie mógł systematycznie uczestniczyć w próbach chóru, dlatego w 1545 roku, mając za sobą okres bezskutecznego poszukiwania posady we Włoszech u cesarza i Cosimo Medici, musiał opuścić Rzym. Wrócił do Hiszpanii, gdzie został dyrygentem kapeli w Toledo, Marchenie i Sewilli (od 1547), a następnie w Maladze (od 1551), gdzie pozostał aż do śmierci.
Twórczość thumb|Msza Cristóbala de Moralesa, Pastrana Twórczość Moralesa to głównie muzyka religijna: wiele mszy, ponad 100 motetów, 18 magnificatów, co najmniej 5 lamentacji, hymny. Są to utwory wokalne a capella, ale mogły być wykonywane również z towarzyszeniem instrumentów. Morales był pod wyraźnym wpływem czterogłosowej polifonii flamandzkiej, choć zachowywał jednocześnie tradycje muzyki hiszpańskiej. Jego motety oparte są najczęściej na tekstach responsoriów, antyfon, psalmów i hymnów.