Klub Państwowców Polskich (zwane inaczej Stronnictwem Państwowym) – germanofilskie aktywistyczne ugrupowanie polityczne w Królestwie Polskim działające w latach 1916–1918.

Powstałe 21 lipca 1916 z inicjatywy Władysława Studnickiego, przy niemal jawnym poparciu okupacyjnych władz niemieckichJerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 352., które przychyliły się do prośby Studnickiego i o pozwolenie na utworzenie klubu politycznego skupiającego Polaków nastawionych antyrosyjsko. W skład Klubu wchodziła nieliczna grupa działaczy wywodzących się przeważnie z Kresów i z kręgów, które przed I wojną światową zerwały ze Stronnictwem Demokratyczno-Narodowym. Głosiło program odbudowy niepodległego państwa polskiego jako monarchii „w związku z Rzeszą Niemiecką i pod jej pedagogiczną (…) ręką”, uzyskania Litwy, a także stworzenia armii polskiej w oparciu o Niemcy.