Pierwotnie przygotowywano go z następujących składników: araku (rumu), herbaty, cukru, cytryny i dowolnego owocu oraz wina z przyprawami korzennymiSłownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 682; M. Arcta Słownik wyrazów obcych. Warszawa: Wydawnictwo S. Arcta, 1947, s. 266.. Jeden z literackich opisów przyrządzania ponczu w XVIII wieku obrazowo podaje, jak „w wazie już powoli zbierały się wytłoczyny pomarańcz, kupy cukru, lał się w nią burgund i szampan. Wszczął się spór o ilość stosunkową jamajki”Józef I. Kraszewski: Sto Diabłów. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1967, s. 38.. W gotowym napoju zawartość alkoholu wynosiła od 12 do 20 procentWielka encyklopedia PWN. T. 22. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 48-49., dla widowiskowego efektu często zapalano go przy słabym oświetleniu. Przyrządzano też łagodniejszą wersję napoju wskazaną w innym opisie: „Na okrągłym stole z boku stała waza z kipiątkiem, leżał cukier, cytryny, czajnik z herbatą, butelki z winem, szklanki itd., a przy nim stał Franciszek, rzucający garścią cukier do wazy i wyglądający jak czarownik za kłębami pary, która z niej buchała”Józef Korzeniowski: Spekulant. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1976, s. 191..