Aleksander Stanisław Rufin Bniński herbu Łodzia (ur. 26 listopada 1783 w Poznaniu, zm. 15 czerwca 1831 w Warszawie) – minister spraw wewnętrznych Rządu Narodowego Królestwa Polskiego w powstaniu listopadowym, senator-kasztelan Królestwa Polskiego, hrabia, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1807 wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego. W 1809 mianowany kapitanem i dowódcą 1. kompanii, tworzonego w Wielkopolsce 3. Pułku Jazdy Galicyjsko-Francuskiej. Poseł na Sejm z powiatu obornickiego departamentu poznańskiego w 1809 roku Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 460.. Wziął udział w wojnie polsko-austriackiej i odznaczono go Złotym Krzyżem Orderu Wojskowego Księstwa Warszawskiego. W 1811 został posłem na Sejm z departamentu poznańskiego. Członek deputacji Rady Generalnej Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego do Napoleona w 1812 rokuDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 9, s. 71..
Od 1816 dziedziczny hrabia pruski.