stanowisko to zajmował do 1992. W czerwcu tego samego roku został przez Jana Olszewskiego mianowany wojewodą zamojskim, w styczniu 1994 odwołał go z tej funkcji Waldemar Pawlak. Od 1994 do 1998 był przewodniczącym rady miasta.

W 2002 (w drugiej turze), w 2006 i w 2010 (w pierwszej turze) w bezpośrednich wyborach samorządowych jako niezależny kandydat (popierany m.in. przez Platformę Obywatelską) był wybierany na urząd prezydenta Zamościa. W 2014 nie uzyskał reelekcji, otrzymując w drugiej turze 49,7% głosów i przegrywając z Andrzejem Wnukiem. Przyczynił się do odzyskania księgozbiorów z biblioteki Zamoyskich. W latach 2004–2015 pełnił funkcję prezesa Ligi Polskich Miast i Miejsc UNESCO.

Życie prywatne Zamieszkał na Rynku Wielkim w Zamościu. Żonaty z Aleksandrą z domu Sentek, wywodzącą się z lwowskiej rodziny pochodzenia węgierskiego, z zawodu lekarzem weterynarii. Mają dwoje dzieci: Różę i Andrzeja.

W 1995 w wyniku przetargu nabył dawny PGR w Michalowie o powierzchni 520 ha; przed reformą rolną z 1944 był to folwark wchodzący w skład ordynacji. Został właścicielem m.in.