Także w latach następnych nie udało mu się zorganizować silnej gwardii narodowej, mimo licznych zabiegów w tym kierunku, w tym sięgania do zagrożenia represjami mieszkańcom uchylającym się od udziału w oddziałach gwardii.
Inne działania administracji prefekta Gliszczyńskiego przyniosły znaczne osiągnięcia. W opinii współczesnych historyków był on bowiem jednym z najbardziej energicznych prefektów, w szerokim zakresie korzystającym z możliwości samodzielnego regulowania spraw szkolnych, stosunków z duchowieństwem, dochodów czy niektórych problemów policyjnych. Z jego inicjatywy od lipca 1808 r. zaczął ukazywać się Dziennik Doniesień Rządowych i Prywatnych Departamentu Bydgoskiego, noszący później tytuł Dziennika Tygodniowego Departamentu Bydgoskiego. Prasa była dla niego środkiem komunikowania się ze społeczeństwem, zapoznawania go z obowiązującymi przepisami oraz krzewienia ducha polskiego. Dążył do spolszczenia kadr urzędniczych w podległych sobie władzach, podniesienia ich wiedzy oraz upowszechnienia języka polskiego. Zwracał też uwagę na rozwój szkolnictwa polskiego w departamencie, pomagając w gromadzeniu środków finansowych na utrzymanie szkół i nauczycieli, ustalając zakres używania języka polskiego w szkołach.