Wraz z Cz.I był on przechowywany w skarbcu królewskim, o czym świadczą znalezione na dokumentach dopiski z XVI wieku. Oryginał aktu w archiwum Książąt Sanguszków w Sławucie, który na odwrocie zawiera inskrypcję wykonaną przez tego samego autora co tekst przywileju: Istud privilegium est datum genologie Trąba (Przywilej ten nadany rodowi Trąba). Wspomniany historyk oznaczył go literą S. Legalny odpis dokumentu znajdował się w Archiwum Głównym w Warszawie. (Oznaczenie AR) Drugi legalny odpis zawarty został przez Macieja Dogiela w niewydanej przez niego książce i stamtąd został wzięty i umieszczony w swoim dziele z drobnymi zmianami w Ius Polonicum Jana Wincentego Bandtkego (Oznaczenie Handelsmana Dog.). Jan Długosz w swoim Liber beneficiorum zawarł tekst przywileju z dopiskiem: Privilegium domini Vladislai regis Poloniae, ecclesiis et militiae regni Poloniae datum... continens articulos libertatum et exceptionum (Przywilej nadany przez Władysława króla Polski, Kościołowi i rycerstwu Królestwa Polskiego... zawierający artykuły, wolności i immunitety). (Oznaczenie D).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Przywilej piotrkowski (1388) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.