Liceum Lotnicze w Zielonej Górze – szkoła średnia działająca w latach 1979–1992, przygotowująca kandydatów do „Szkoły Orląt”.
Historia Twórcami liceum, utworzonego we wrześniu 1979 roku jako zielonogórska filia Liceum Lotniczego im. F. Żwirki i S. Wigury w Dęblinie byli: gen. bryg. pil. doc. dr hab. Józef Kowalski, komendant WOSL w Dęblinie – ze strony wojska; Zbyszko Piwoński – wojewoda zielonogórski; Henryk Baturo – kurator oświaty i wychowania.
2 lutego 1982 roku Liceum Lotnicze stało się samodzielną szkołą, a 13 września tego samego roku otrzymała sztandar. 1 września 1988 szkole nadano imię kpt. pil. Eugeniusza Horbaczewskiego. W roku 1989 przekształcono Liceum Lotnicze w Wojskowe Liceum Ogólnokształcące. W 1992 roku, decyzją Ministra Obrony Narodowej, liceum zostało zlikwidowane, a w jego miejsce utworzono IV Liceum Ogólnokształcące im. kpt. pil. Eugeniusza Horbaczewskiego w Zielonej Górze.
Dyrektorem Liceum Lotniczego od 1979 roku do jego rozwiązania był ppłk pil. dr Stefan Bulanda (1939–2026), który do roku 2019 był także dyrektorem IV Liceum Ogólnokształcącego.
Liceum Lotnicze prowadziło kształcenie młodzieży męskiej w zawodzie mechanik osprzętu lotniczego. Głównym celem szkoły było przygotowanie kandydatów do Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie tzw.