thumb|Ulica Bednarska przy ulicy Furmańskiej przed 1939 rokiem thumb|Ulica przy ulicy Krakowskie Przedmieście przed 1939 rokiem thumb|Ulica przy ulicy Dobrej (2026) Ulica Bednarska – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Historia W miejscu obecnej ulicy znajdował się wąwóz, którym płynął strumień i biegła droga prowadząca do Wisły. Gdy w XV wieku w okolicy powstały pierwsze zabudowania, drogę nazwano ulicą Gnojową, gdyż tędy wywożono śmieci i gnój z miasta. Obecną nazwę ulica otrzymała przed rokiem 1743, gdyż w swojej górnej części była zabudowana domami zamieszkałymi przez rzemieślników, zapewne głównie przez bednarzy. Oficjalnie nazwa została nadana w 1770.
W 1755 roku u wylotu ulicy Komisja Brukowa wybudowała groblę i pomost drewniany. Pomost służył do wyładowywania kamieni brukarskich z barek; wzdłuż niego wykopano basen portowy o długości ponad 140 metrów.
W latach 1775−1864 ulica była ważną arterią komunikacyjną jako droga dojazdowa do budowanych u jej wylotu mostów łyżwowych. Bednarska została wówczas wybrukowana i odnowiona. W 1775 roku nad samą rzeką wybudowano łaźnie należące do kasztelana łukowskiego Jacka Jezierskiego, które stały się popularnym miejscem schadzek.