wybudowano tam drukarnię Samuela Orgelbranda, która istniała pod nr 20 do 1939 roku.
W okresie międzywojennym w kamienicy nr 7 mieścił się I komisariat Policji Państwowej.
Zabudowa ulicy ucierpiała w czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939. Pierwszego dnia powstania warszawskiego, 1 sierpnia 1944, na placu przed budynkiem nr 1/3 Niemcy rozstrzelali 25 mieszkańców tego domu, a ich zwłoki wrzucili do Wisły. W czasie walk większość kamienic wypalono, w gruzach legły całkowicie trzy budynki (nr 13, 18 oraz 29).
W latach 1948–1949 zabudowę ulicy odtworzono w ramach budowy osiedla Mariensztat. Odbudowano jedynie kilka kamienic, a luki wypełniła nowa zabudowa, zharmonizowana z historycznymi domami.
W 1965 ulica jako założenie urbanistyczne została wpisana do rejestru zabytków.
Ważniejsze obiekty Budynek łazienek Teodozji Majewskiej z 1835, do 2012 siedziba I SLO (nr 2/4), siedziba Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zabytkowe kamienice pod nr 14, 21, 23, 24, 25, 26, 28/30
Przypisy
Bednarska Kategoria:Mariensztat (Warszawa) Kategoria:Śródmieście Północne Kategoria:Powiśle (Warszawa)