mały|Romb „SD”, noszony na rękawie munduru Funkcjonariusza Sicherheitsdienst
Sicherheitsdienst des Reichsführers SS (SD, pol. Służba Bezpieczeństwa Reichsführera SS) – organ wywiadu, kontrwywiadu i służby bezpieczeństwa SS, działający w III Rzeszy w latach 1931–1945.
Początki thumb|upright|left|Marynarka mundurowa SS-Unterscharführera pełniącego służbę w SD thumb|Od lewej: SS-Oberscharführer, SS-Rottenführer, SS-Untersturmführer i SS-Oberscharführer w akcji, okupowana Polska, wrzesień 1939 roku thumb|Sicherheitsdienst podczas łapanki w Generalnym Gubernatorstwie, ok. 1940 roku thumb|SS-Scharführer przyjmuje w maju 1940 roku niemieckich kolonistów przesiedlonych w ramach akcji Heim ins Reich – Wartheland, zaanektowany przez Rzeszę Niemiecką 12 października 1939 Gdy na początku lat trzydziestych ruch narodowosocjalistyczny w Niemczech przybierał na sile, wzrastało jego zapotrzebowanie na informacje o przeciwnikach politycznych (zarówno na terenie Niemiec, jak i za granicą). Utworzona w 1931 r. wewnątrz partii narodowosocjalistycznej NSDAP służba bezpieczeństwa operowała początkowo pod kryptonimem IC, natomiast w sierpniu tego samego roku powstał Wydział IC, który następnie przekształcony został w Służbę Bezpieczeństwa (Sicherheitsdienst, w skrócie SD). Organizatorem, a od 1932 r.