Od początku 1942 była łączniczką w Wydziale Propagandy Bieżącej Biura Informacji i Propagandy (BIP) Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej. W 1942 wygrała konkurs Biura Informacji i Propagandy na znak Polski Podziemnej projektem kotwicy – znaku Polski Walczącej.
Była łączniczką sekretarza redakcji „Biuletynu Informacyjnego” Marii Straszewskiej. Po nieudanej próbie aresztowania redaktora naczelnego „Biuletynu Informacyjnego” Aleksandra Kamińskiego i sekretarza redakcji, na skutek „wsypy” Gestapo 3 listopada 1942Sylwetki profesorów Politechniki Warszawskiej, Kazimierz Smoleński (1876-1943), Pracownia Historyczna BGPW, Warszawa, 1983 aresztowało Annę Smoleńską wraz z rodzicami, siostrą i bratem z żoną. Po osadzeniu na Pawiaku mimo ciężkiego śledztwa nie wydała nikogo. Wywieziona z Pawiaka transportem 26 listopada 1942 do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie otrzymała numer obozowy 26008. Zmarła na tyfus, w Auschwitz zginęło również troje członków jej rodziny. Ojciec, po ciężkim śledztwie, został rozstrzelany przez Gestapo w ruinach getta 7 maja 1943.
Upamiętnienie Tablica pamiątkowa na bocznej ścianie Domu Profesorów Politechniki Warszawskiej przy ul. Koszykowej 75, odsłonięta w 1998.
Przypisy