Bitwa nad Trebbią – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 17–19 czerwca 1799 roku podczas wojny Francji z drugą koalicją.
Bitwa stoczona została nad rzeką Trebbią (północno-zachodnie Włochy) między armią francuską (33 000 żołnierzy, w tym 3 000 polskich) pod rozkazami generała Etienne`a Macdonalda a armią rosyjsko-austriacką (20 tysięcy Austriaków i 17 tysięcy Rosjan) dowodzoną przez feldmarszałka Aleksandra Suworowa.
W dniu 15 kwietnia Suworow wymaszerował z Alessandrii doliną Padu w kierunku wschodnim, aby uniemożliwić połączenie się dwóch armii francuskich (Macdonalda i Moreau). Rankiem 17 czerwca armia francuska napotkała niespodziewanie słabą 5-tysięczną dywizję austriacką gen. Petera Otta. Austriacy znaleźli się w obliczu całkowitego unicestwienia (stosunek sił 6:1). Wezwany z odsieczą Suworow natychmiast przyspieszył marsz. Macdonald poinformowany o tym oderwał się od poturbowanej dywizji Otta i skierował się w stronę rzeki Trebbia, na południowy wschód od Mediolanu. Liczył, że do bitwy z Suworowem dojdzie dopiero następnego dnia (jego armia była już przemęczona długim odwrotem z południa Włoch) i to on będzie stroną nacierającą. Rosjanie jednak byli szybsi.