Sztukmistrz z Lublina ( Der kuncnmacher fun Lublin) – powieść autorstwa noblisty Isaaca Bashevisa Singera wydana po raz pierwszy w 1960 roku, napisana w języku jidysz i przetłumaczona na inne języki.
Losy tytułowego sztukmistrza Jaszy Mazura zostały w roku 1979 zekranizowane przez Menahema Golana w dramacie pod tym samym tytułem.
Fabuła Sztukmistrz z Lublina opowiada o obyczajowym i religijnym kodeksie tradycji, o wierze i rytuałach żydowskich, o obyczajach, jakie stanowią o przynależności kulturowej. Akcja powieści dzieje się głównie w Warszawie i częściowo w Lublinie w połowie lat 1880.Jedna z bohaterek, Magda, która zbliżała się do trzydziestki, w czasie powstania styczniowego jako dziecko siedziała rosyjskim żołnierzom na kolanach. W powieściowej Warszawie na zasadzie nowości działają też telefony; pierwszą centralę otwarto w mieście w roku 1882, a w roku 1885 miała ok. 500 abonentów.
Spektakle Sztukmistrza z Lublina Duże znaczenie dla styku kultur żydowskiej i polskiej mają spektakle Sztukmistrza z Lublina zrealizowane w teatrach przez Jana Szurmieja.