Wraz z budową nowego balkonu, oryginalną barierkę zburzono. Pozostały jednak ślady oryginalnej barierki: na stronie tynkowanych kolumn starego chóru, licząc od poziomu podłogi, na wysokości 94 cm w całej szerokości widoczna jest barierka, jeżeli lekko odłupiemy ścianę. Ściana chóru była na wysokości trzech stóp, a bez tynkowania jej szerokość wynosiła 72–74 cm.
Barierka starego babińca w synagogach składała się z dwóch elementów: przedniej balustrady i z górnej kraty uniemożliwiającej przejście.
Wewnętrzny wystrój synagogi thumb|250px|Wnętrze synagogi w Mád Malowanie wnętrz synagog XVI i XVIII wieku odbywało się wedle kilku tradycji: od zupełnego braku dekoracji do stosowania bogatych barw. Tradycja jest także różnorodna: polsko-litewskie drewniane synagogi w większości miały ściany i sklepienia pokryte malowanymi ornamentami roślinnymi, między którymi znajdowały się tablice z hebrajskimi inskrypcjami.
Kościół w Csaroda i podobne do niego kościoły w komitcie Vas wskazują, że w XVII wieku ten typ dekoracji pokrywał wnętrza wszystkich kościołów.