Wskazał też komisje, do których najchętniej by należeli: powtórny wybór: komisje spraw wewnętrznych oraz poczt i administracji; wpływy: komisje kredytów budżetowych oraz środków i zasobów; prowadzenie dobrej polityki publicznej: komisje oświaty i pracy oraz spraw zagranicznych. Richard Fenno stwierdził także, że członkami poszczególnych komisji zostają politycy o podobnych celach, co powoduje powstawanie wprawdzie harmonijnych komisji, lecz mało obiektywnychRichard F. Fenno Jr, Congressmen in Committees (pl. Kongresmen w komisjach), Little, Brown, Boston 1973;Zobacz też Heizn Eulau, Legislative Committee Assignments, „Legislative Studies Quarterly” (listopad 1984), s. 587-633..
Jak dokonuje się przydziałów Każda partia w obu izbach posiada swój komitet, którzy przegląda i analizuje zgłoszenia swoich członków o przydziały do komisji: Izba ReprezentantówSenatDemokraciKomitet Sterowania i PolitykiKomitet SterowaniaRepublikanieKomitet do Spraw Przydziałów do KomisjiKomitet Komisji
Decyzje partyjnych komitetów to jednak dopiero pierwszy, lecz de facto najważniejszy etap w procedurze dokonywania przydziałów. Drugi etap polega na zatwierdzeniu przydziałów przez kluby partyjne. Trzeci, to formalne – pro forma – wybory na posiedzeniu plenarnym izby.