przez Wielką Brytanię, Francję, Włochy, Japonię, Grecję, Rumunię, Jugosławię i Turcję (rząd sowiecki podpisał konwencję 1 sierpnia 1923 r.). Konwencja przewidywała demilitaryzację strefy cieśnin, jednocześnie zabezpieczała swobodny przepływ przez cieśniny Bosfor i Dardanele nie tylko statków handlowych, ale i okrętów (z nieznacznymi ograniczeniami) każdego państwa (ZSRR nie ratyfikował konwencji). Pozostałe 15 dokumentów konwencji dotyczyły spraw powrotu jeńców, wzajemnej wymiany repatriantów tureckich i greckich ze spornych obszarów. W wyniku postanowień traktatu Turcja uzyskała gwarancje integralności terytorialnej. Ustalono nowy przebieg granic Turcji. Wbrew oczekiwaniom konferencja nie ustanowiła państwa armeńskiego.
Polska zawarła w Lozannie z Turcją Traktat Przyjaźni 23 lipca (Dz.U. 1924 nr 39, poz. 407).
Postanowienia dotyczące cieśnin czarnomorskich zostały zrewidowane w 1936 na mocy konwencji z Montreux.
Bibliografia Bolszaja Sowietskaja Encyklopedija, t. 14 str. 615, wyd 1973. Popularna encyklopedia powszechna lit. lł Oficyna wydawnicza Kraków 1995.
Kategoria:1922 w Europie Kategoria:1922 w Grecji Kategoria:1923 w Szwajcarii Lozanna Kategoria:Lozanna Kategoria:Turcja w XX wieku