Rady Wojenne (RW) - kolektywne organy dowodzenia wojskami w rodzajach sił zbrojnych RFSRR i ZSRR, okręgach wojskowych (flotach), grupach wojsk. Przewodniczącym RW był zawsze odpowiedni dowódca.
Powstanie rad rozpoczęło się w czasie wojny domowej w Rosji i nazywały się one wtedy Rewolucyjnymi Radami Wojennymi. Pierwszą radę (postanowieniem Rady Komisarzy Ludowych z dnia 13 czerwca 1918) utworzono w celu kierowania organami i operacjami przeciw buntowi Korpusu Czechosłowackiego. Na tym froncie (nazwanym Wschodnim) rozpoczęto formowanie armii z Radami Wojennymi. 2 września 1918 Wszechrosyjski Centralny Komitet Wykonawczy (WCIK) zatwierdził Rewolucyjna Radę Republiki, która rozprzestrzeniła w dół system RW dla wszystkich frontów i armii. Miały one w składzie po 3 członków (dowódca i 2 pracowników politycznych). Plenum Komitetu Centralnego RKP(b) w maju 1919 r. zaproponowało wprowadzenie do RW frontów i armii przedstawicieli miejscowych organów partyjnych. Członków RW zatwierdzało Biuro Organizacyjne Komitetu Centralnego WKP(b). Rady miały wielką rolę w tworzeniu Armii Czerwonej i kierowaniu wojskami na frontach. Rewolucyjna Rada Wojenna Republiki 28 sierpnia 1923 została przemianowana na Rewolucyjną Radę Wojenną ZSRR.