António Óscar de Fragoso Carmona (ur. 24 listopada 1869 w Lizbonie, zm. 18 kwietnia 1951 tamże) – prezydent, minister wojny i dyktator (formalnie premier) Portugalii. Jako dziesiąty prezydent Portugalii i pierwszy prezydent Estado Novo sprawował urząd od 9 lipca 1926 do 18 kwietnia 1951; jako dziewięćdziesiąty siódmy premier Portugalii sprawował urząd od 9 lipca 1926 do 18 kwietnia 1928.
Życiorys Portugalia od 1910 (obalenie monarchii) do 1926 (przejęcie władzy przez konserwatystów i wojsko) była trapiona anarchią i niestabilnością polityczną. Tylko w latach 1919–1921 miała ona 13 różnych rządów. W okresie tym prowadzono politykę antyklerykalną – wydalono zgromadzenie zakonne, znacjonalizowano majątek Kościoła, zerwano stosunki z Watykanem i zabroniono zawierania związków małżeńskich wyłącznie w kościele.
W 1921, po wyborach, które wyłoniły jeszcze bardziej skłócony i podzielony parlament, grupa republikańskich polityków i wojskowych przeprowadziła pucz. Przywódcy puczu utworzyli rząd zdolny przetrwać dwa tygodnie, następnie powrócono do stosunków sprzed zamachu – do 1922 powołano 5 rządów. Listopad 1922 – to kolejna próba puczu, ponownie nieudana.