W 1841 opublikował Histoire de dix ans 1830–1840, pracę będącą atakiem na monarchię lipcową Ludwika Filipa. Książka ta cieszyła się wielką popularnością i miała cztery wydania w ciągu czterech lat.
Udział w rewolucji lutowej 1848 Blanc opublikował w 1847 dwa pierwsze tomy Historii rewolucji francuskiej (fr. Histoire de la Revolution Française). Wydawanie kolejnych tomów zostało przerwane przez wybuch rewolucji lutowej w 1848. Wśród ludu Paryża wielką popularność zdobyło wtedy hasło rzucone przez Blanca „Oddamy trzy miesiące naszej nędzy w służbę Republiki”. Blanc został członkiem Rządu Tymczasowego. Na jego wniosek rząd ten podjął 25 lutego 1848 uchwałę, w której zagwarantował egzystencję pracowników (siły roboczej) poprzez gwarancję pracy. Wniosek Blanca o powołanie ministerstwa pracy został oddalony (ponieważ zdaniem większości wykraczał poza kompetencje rządu tymczasowego). Blanc został jednak przewodniczącym tzw. Komisji Luksemburskiej, czyli rządowej komisji pracy (Commission du Gouvernement pour les travailleurs), która analizowała kwestie zatrudnienia i pracy i składała stosowne sprawozdania.