Dzieje puckiego szpitalnictwa sięgają XIV wieku, gdy utworzono poza granicami miasta pierwszy szpital z kaplicą, a następnie kościołem św. Jerzego jako miejsce odosobnienia zakaźnie chorych. Podczas wojen polsko-szwedzkich budynek uległ całkowitemu zniszczeniu (w 1656 roku). Odbudowa szpitala (bez kościoła) nastąpiła około 1681 roku. Nowy budynek posadowiono tym razem w obrębie murów miejskich Pucka. Około 1757 roku starosta pucki Ignacy Przebendowski przeznaczył środki na gruntowny remont obiektu oraz stworzył fundację na rzecz ubogich z miasta. Mieszkańcami budynku mogli być ubodzy i starcy z terenu parafii puckiej pod wezwaniem św.św. Piotra i Pawła, a ciężar ich utrzymania spoczywał na tejże parafii oraz magistracie miasta. Funkcję przytułku obiekt sprawował do końca lat 60. XX wieku. W 1970 roku budynek „Szpitalika” stał się siedzibą Stacji Gromadzenia Dóbr Kultury i Upowszechniania Wiedzy o Regionie przekształconej w 1980 roku w Muzeum Ziemi Puckiej.
thumb|left|Oddział Muzeum Ziemi Puckiej -Skansen „Zagroda Gburska i Rybacka”|alt=drewniana chata kryta strzechą, drewniany płot sztachetowy