Dalszy rozwój Akcja osiedleńcza, z powodzeniem kontynuowana przez rząd Królestwa Kongresowego daje pomyślne rezultaty. W 1822 obie części Olechowa posiadały 55 domów i 368 mieszkańców. Dobrze zagospodarowane dobra rząd Królestwa przekazuje w listopadzie 1839 hrabiemu Wacławowi Gutakowskiemu. W zamian Gutakowski zrzeka się swych włości nad Narwią, koniecznych rządowi w celu budowy urządzeń wojskowych, powiązanych z Twierdzą Osowiec. Ponieważ Olechów od początku był kolonią oczynszowaną, Gutakowskiemu przysługiwało jedynie prawo do pobierania opłaty dzierżawnej, nie posiadając na obszarze wsi innych praw osobistych.
W 1842 Olechów zostaje sprzedany Andrzejowi Szerszeńskiemu, który posiadał wieś do roku 1865, kiedy to prawa do czynszu przeszły na Skarb państwa. W roku 1881 Olechów posiadał 65 domów mieszkalnych i 703 mieszkańców.
Wiek XX Około 1900 liczba domów wynosiła 67, aby w 1927 wzrosnąć do 101. W 1940 hitlerowcy, na podstawie polskich planów sprzed 1939, rozpoczęli budowę największej kolejowej stacji rozrządowej w środkowej Polsce. W latach 1945–1947 liczba ludności Olechowa uległa poważnemu zmniejszeniu. Część zamieszkałej tu ludności niemieckiej uciekła na zachód przed frontem, część usunęły w ramach planowych wysiedleń władze polskie.