Rock industrialny – styl muzyki rockowej, powstały pod koniec lat 70. XX wieku poprzez połączenie eksperymentów i brzmień industrialu z charakterystycznym dla rockowych stylów, takich jak punk czy metal, ciężkim brzmieniem gitar.
Termin "rock industrialny" pojawił się już na początku lat 80. i początkowo używany był przez zwolenników klasycznego industrialu na określenie muzyki grup takich jak Swans, Front 242 czy Die Krupps, charakteryzującej się głośnymi, mechanicznymi partiami perkusji i bardziej tradycyjną strukturą i melodyką utworów. W rzeczywistości muzyka ta bliższa była kształtującej się w tym czasie scenie elektroniczej muzyki tanecznej; termin dość szybko został uznany za nieadekwatny i wyszedł z użycia, zastąpiony przez "EBM".
Właściwy nurt rocka industrialnego zaczyna się krystalizować w drugiej połowie lat 80., kiedy grupy takie jak Ministry i KMFDM, opierając swoją muzykę na partiach gitar elektrycznych, łączą muzykę industrial z metalem, tworząc nurt metalu industrialnego. Trent Reznor, nagrywający jako Nine Inch Nails, dodał do tak powstałej muzyki elementy glam rocka i muzyki new wave.