Autorem tego systemu jest niemiecki publicysta Sebastian Leitner, który przedstawił go w roku 1973 w swoim dziele noszącym pierwotnie tytuł Lernen lernen (dzisiejszy tytuł jego książki to So lernt man lernen, czyli „Tak nauczysz się uczyć”)Sebastian Leitner: So lernt man lernen wydanie 13. Verlag Herder, Freiburg 1995, . W Polsce książka ta ukazała się pod tytułem „Naucz się uczyć”. Ogólne pojęcie "fiszki" jako narzędzia (auto)dydaktycznego po raz pierwszy sformułował jednak już Celestyn FreinetEwa Filipiak: „Od Celestyna Freineta do edukacji zintegrowanej w poszukiwaniu modelu wczesnej edukacji, czyli o tym, jak zorganizować sytuacje edukacyjne wyzwalające aktywność własną dziecka”, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Bydgoszcz 2000, .
Powstają liczne edukacyjne programy komputerowe bazujące bezpośrednio na ścisłych założeniach Leitnera, np. Teachmaster, Pauker, ProVoc, Voc2brain, jMemorize, FlashQard, FreshMemory, Granule, VTrain. Istnieją także aplikacje tego typu napisane specjalnie dla telefonów komórkowych. Na uwagę zasługują również popularne aplikacje wykorzystujące mniej lub bardziej zmodyfikowany algorytm Leitnera, np.