W związku z dużą liczbą krajów chętnych do udziału w konkursie, co było spowodowane rozpadem bloku wschodniego oraz rozdzieleniem się Jugosławii na mniejsze państwa, Europejska Unia Nadawców (EBU), główny organizator Eurowizji, przed koncertem finałowym wprowadził rundę kwalifikacyjną Kvalifikacija za Millstreet, w którym uczestniczyły kraje nigdy wcześniej nie biorące udziału w konkursie (w tym Estonia). Finał eliminacji odbył się 3 kwietnia 1993 w Lublanie, a Janika Sillamaa zajęła piąte miejsce, tym samym nie zdobywając awansu do finału Eurowizji 1993.
W 1994 stacja ERR wzięła udział w 39. Konkursie Piosenki Eurowizji, a reprezentanta wyłoniła poprzez program Eurolaul 1994, który poprowadzili Reet Oja i Guido Kangur. W koncercie finałowym eliminacji wystąpili: Evelin Samuel (z dwiema solowymi piosenkami), Ivo Linna, Airi Allvee, Hedvig Hanson i Pearu Paulus, Kadi-Signe Selde, Pearu Paulus, Henri Laks, Silvi Vrait oraz Evelin Samuel, Anneli Tõevere i Tõnis Kiis. 26 lutego finał selekcji wygrała Silvi Vrait z utworem „Nagu merelaine”, otrzymawszy największą liczbę 158 punktów w głosowaniu jurorów. 30 kwietnia wystąpiła w finale Eurowizji 1994 organizowanym w Dublinie. Zajęła przedodstatnie, 24. miejsce, zdobywszy 2 punkty z Grecji. Z powodu słabego wyniku reprezentantki, Estonia nie została dopuszczona do udziału w 40.