Hildebrand przeszedł na emeryturę w 1960 i resztę życia spędził na pracy naukowej. Jest autorem kilkudziesięciu książek, napisanych zarówno po angielsku, jak i po niemiecku. Sprzeciwiał się otwarcie wielu sposobom implementacji postanowień II Soboru Watykańskiego, zwłaszcza w kwestii nowego rytu mszy. Z tego powodu promował wartość tradycyjnej mszy świętej i uczestnictwo w niej. Był jednym z założycieli towarzystwa tradycjonalistów katolickich Una Voce America. Zmarł po długiej walce z chorobą. Po śmierci pierwszej żony Margarete Denck (umarła w 1957) od 1959 był żonaty z Alice von Hildebrand (ur. 1923, zm. 2022), która, podobnie jak on, była filozofem i teologiem.
Publikacje Marriage: The Mystery of Faithful Love, 1929. Metaphysics of Community, 1930. Actual Questions in the Light of Eternity, 1931. In Defense of Purity; an Analysis of the Catholic Ideals of Purity and Virginity, Longmans, Green and Co., 1931. The Essence of Philosophical Research and Knowledge, 1934. Liturgy and Personality, Longmans, 1943. Transformation in Christ, Longmans, 1948. Christian Ethics, McKay, 1952;