Wilhelm IV Orański (ur. 1 września 1711, Leeuwarden – zm. 22 października 1751, Haga) – pierwszy dziedziczny stadhouder Republiki Zjednoczonych Prowincji.

Urodził się w Leeuwarden, w Niderlandach, jako syn Jana Wilhelma Friso – księcia Oranii-Nassau (głowy fryzyjskiej linii rodziny Oranje-Nassau) i jego żony – Marii Ludwiki z Hesji-Kassel. Urodził się jako pogrobowiec – sześć tygodni po śmierci swojego ojca. Po swoim ojcu odziedziczył urząd stadhoudera Fryzji i również stadhoudera Groningen (pod regencją swojej matki do 1731), a w 1722 został wybrany też na stadhoudera Geldrii.

Małżeństwo 25 marca 1734 poślubił Annę Hanowerską, Princess Royal, najstarszą córkę Jerzego II Hanowerskiego, króla Anglii, i jego żony Karoliny z Ansbachu. Wilhelm i Anna mieli pięcioro dzieci: córki, urodzone martwo w 1736 i 1739, księżniczkę Karolinę Oranje-Nassau (1743–1787), żonę Karola Chrystiana, księcia Nassau-Weilburg, księżniczkę Annę Oranje-Nassau (1746), Wilhelma V, księcia Oranii (1748–1806).

Kariera W 1733 Wilhelm został kawalerem Orderu Podwiązki. W 1739 odziedziczył ziemie formalnie należące do linii Nassau-Dillenburg, a w 1743 odziedziczył również ziemie formalnie należące do linii Nassau-Siegen.