nie ma możliwości przejechania przez stację bez zmniejszenia prędkości pociągu w jednym z rozjazdów, natomiast drugi zawsze będzie ułożony na wprost).
Układ ten jest bardzo często wykorzystywany na liniach lokalnych w Wielkiej Brytanii (w Polsce najpopularniejszy jest pierwszy układ).
Mijanka końcowa (weksel) Jest to układ, gdzie tory zbudowane wg wcześniej wymienionych projektów, zostały umieszczone na końcu trasy (najczęściej tramwajowej), w celu wekslowania (z niem. Wechsel – zmiana). Proces ten polega na zmianie kierunku jazdy wagonu silnikowego dwukierunkowego i podczepienie do niego wcześniej pozostawionych na drugim torze wagonów doczepnych. Na takim krańcu zawrócić mogą także tramwaje dwukierunkowe jednobryłowe, nie wykorzystując procesu podczepiania wagonów.
Tego typu końce tras funkcjonują w miejscach, gdzie niemożliwe jest zbudowanie pętli, bądź trójkąta manewrowego, często jako element nawierzchni ulicznej.
Od tego rodzaju mijanki, obecnej jako jedyny sposób nawracania tramwajów w przedwojennej Łodzi, powstało określenie krańcówka, będącego w gwarze łódzkiej synonimem końca trasy, najpierw linii tramwajowych,