Okoliczność, że Kościół bogomilski był początkowo wyrazicielem purytańskiej krytyki władzy, z jaką występowała przeciw swym feudalnym panom anarchiczna ludność chłopska, nie zdołała go uchronić ani przed tym, że sam stał się przedmiotem manipulacji w walce mającej na celu umocnienie władzy, ani też przed tym, że w okresie swej dominacji odnosił się sam w równie nietolerancyjny sposób do katolicyzmu, jak później katolicyzm odnosił się do niego.
W kulturze Bogumili pojawiają się w powieści Ałbeny Grabowskiej pod tytułem Kości Proroka (wyd. Marginesy w 2018). .
Zobacz też Gnoza manicheizm Katarzy
Przypisy
Bibliografia N. Davies, Europa. Rozprawa historyka z historią, Kraków 2001. T. Manteuffel, Historia powszechna. Średniowiecze, Warszawa 1978. J. Skowronek, M. Tanty, T. Wasilewski, Słowianie południowi i zachodni VI–XX wiek, Warszawa 2005. G. Szwat-Gyłybowa, Bogomilstwo. Powieść elementarna, [w:] Haeresis bulgarica w bułgarskiej świadomości kulturowej, Warszawa 2005. Siedem niebios i ziemia – antologia dawnej prozy bułgarskiej, oprac. T. Dąbek-Wirgowa, Warszawa 1983.
Kategoria:Historia chrześcijaństwa Kategoria:Historia Bułgarii Kategoria:Herezje chrześcijańskie w średniowieczu Kategoria:Filozofia bułgarska