Dywizja Séruriera w tym samym czasie osiągnęła Piacenze.

Sebottendorff nie zamierzał walczyć z przewyższającymi siłami republikańskimi. Dlatego przeprawił się przez rzekę i oczekiwał na Roselminiego, który kierował ewakuacją magazynów. Dysponując siłą około 10 000 ludzi ustawił swoją piechotą w dwie linię i postawił baterie sześciu dział bezpośrednio przed mostem. Pozostałe 8 armat umieścił na flankach. Sam na czele kawalerii zajął pozycję w odwodzie. Uznał, że Napoleon nie odważy się szturmować mostu i zamierzał dołączyć do armii Bealiu w Cremie.

Szturm na most Gdy tylko Napoleon dotarł do Lodi pod gradem pocisków ustawił na przeciwległym brzegu dwa lekkie działa. Przez kilka następnych godzin młody Korsykanin ustawiał z szefem sztabu artylerii Sugnym armaty, aż w końcu ich liczba osiągnęła 30. Bateria francuska nieustannie odpowiadała na ogień 14 austriackich dział. Jednak ten pojedynek artyleryjski nie wyrządził nikomu większej szkody. Uniemożliwił jednak wysadzenie mostu. Jedyną ofiarą był pomnik św. Jana Nepomucena, patrona Lodi, stojący u wejścia mostu i pozbawiony głowy przez austriacki pocisk. Most – w czasie bitwy – był starą drewnianą budowlą opartą na solidnych palach, a jego długość dochodziła do około 250 metrów.