thumb|Hans-Adolf von Moltke, Józef Piłsudski, Joseph Goebbels i Józef Beck w Warszawie 14 czerwca 1934 r. thumb|upright|Grób Hansa-Adolfa von Moltke na cmentarzu w Borowie Hans-Adolf von Moltke (ur. 29 listopada 1884 w Opolu, zm. 22 marca 1943 w Madrycie) – niemiecki dyplomata. Ambasador Niemiec w Polsce (1931-1939) i Hiszpanii (1943).
Życiorys Był jedynym dzieckiem Friedricha von Moltke (1852-1927) i Julie z d. Zuckschwerdt (1852-1943). Jego ojciec był m.in. nadprezydentem Prus Wschodnich, pruskim ministrem spraw wewnętrznych i nadprezydentem prowincji Szlezwik-Holsztyn, bratem Helmutha Johannesa Ludwiga von Moltkego. Rodzina była wyznania ewangelickiego.
W 1903 ukończył Królewskie Gimnazjum Wiktorii w Poczdamie, następnie studiował prawo, kolejno na uniwersytetach w Berlinie, Heidelbergu i Królewcu. Na tym ostatnim zdał w 1906 pierwszy egzamin państwowy. Następnie odbył roczną służbę ochotniczą w 1 Pułku Kirasjerów im. Wielkiego Księcia Elektora, po czym odbył aplikację urzędniczą i w 1912 zdał pruski egzamin państwowy dla wyższej służby w administracji. W styczniu 1913 złożył wniosek o przyjęcie do służby dyplomatycznej. W grudniu 1913 został skierowany na praktykę do poselstwa w Atenach, w maju 1914 został przeniesiony do poselstwa w Konstantynopolu. Tam zastał go wybuch I wojny światowej.