Od 1971 roku kontynuował wyłącznie żeglugę wycieczkową.
W grudniu 1973 roku, w związku ze światowym kryzysem paliwowym i ponoszonymi przez armatora (którym od 1972 roku była firma N.V. Nieuw Amsterdam) stratami, zapadła decyzja o złomowaniu liniowca. Swój ostatni rejs komercyjny zakończył 17 grudnia 1973 roku. Jedna z propozycji wykorzystania sprawnego jeszcze statku po zakończeniu służby opiewała na urządzenie na nim luksusowego, pływającego... domu publicznego (!); propozycję tę ze zrozumiałych względów odrzucono i ostatecznie statek sprzedano na złom. 9 stycznia następnego roku wypłynął w ostatni rejs − do stoczni złomowej w Kaohsiung na Tajwanie, gdzie dotarł 2 marca.
Opis konstrukcji "Nieuw Amsterdam" był dużym, dwukominowym (przy czym drugi komin był fałszywy) liniowcem o harmonijnej sylwetce i siedmiu pokładach pasażerskich, na których znajdowały się kabiny dla 556 pasażerów klasy I, 455 klasy turystycznej i 209 klasy III. Liczba załogi według projektu wynosiła 694 osoby.
Napęd statku stanowiły dwa zespoły turbin parowych systemu , wyprodukowane w