Został rozstrzelany 3 listopada 1937 na uroczysku Sandarmoch w Karelii w masowej egzekucji ukraińskich twórców i działaczy społecznych (Łeś Kurbas, Mykoła Kulisz, Ołeksa Slisarenko, Myrosław Irczan, Wołodymyr Czechiwski i in.).
Dzieła Antologia poezji rzymskiej (Антологія римської поезії, 1920) Kamena (Камена, 1924 r.; 2 wyd. 1943) Sonnetarium (1948) Catalepton (1952) Corollarium (1958) Nowa poezja ukraińska (Нова українська поезія, 1924) Do źródeł (До джерел, 1926 r.; 2 wyd. 1943) Wid Kulisza do Wynnyczenka (Од Куліша до Винниченка, 1929) Przekład Mazepy J. Słowackiego (1925) Przekłady sonetów Ronsarda, Mickiewicza, Bunina i innych.
Bibliografia Юрій Лавріненко, Розстріляне відродження: Антологія 1917–1933. Поезія– проза– драма– есей. Wyd. I Paris 1959, Instytut Literacki, wyd. II Kijów 2001, Просвіта, wyd. III, Kijów 2007, Смолоскип, . Енциклопедія українознавства, Lwów 1993, t. 3, s. 808 Mykola Zerow w Encyclopedia of Ukraine Leonid Korzon (ps.) , Ukraińscy neoklasycy-parnasiści w: Kultura 7/1948, Paryż 1948, wyd. Instytut Literacki s. 39-54.
Микола Зеров: три літа в Златополі.