Synchrotron przyspieszający może wysłać do akceleratora jedną wiązkę elektronów co 50 milisekund.
Pierścień głównego synchrotronu zawiera rozmieszczone na przemian 32 proste i 32 zakrzywiające sekcje. W każdej zakrzywiającej sekcji dwa duże magnesy wymuszają zmianę kierunku ruchu elektronów, tak by obiegły pierścień. W każdym odcinku prostym kilka magnesów skupiających zapewnia, że elektrony pozostają w wiązce. Na prostych odcinkach znajdują się również undulatory, w których wytwarzane są intensywne promienie rentgenowskie.
Emitowane promieniowanie Undulatory generują bardziej skupioną i jaśniejszą wiązkę promieniowania niż wytwarza pojedynczy magnes. Ponadto emitowane fotony mają energie leżące w wąskich pasmach: podstawowym i harmonicznych. Zmianę energii (częstotliwości) promieniowania dokonuje się przez zmianę między rzędami magnesów .
Zmiana toru ruchu przez magnesy zakrzywiające także powoduje generowanie promieniowania, lecz to światło synchrotronowe ma szerokie ciągłe widmo, od mikrofal do twardych promieni rentgenowskich, jest znacznie mniej skupione i o mniejszej jasności niż wytworzone w undulatorach, ale także jest wykorzystywane do eksperymentów.