Najwyższą temperaturę, 42 stopnie Celsjusza w cieniu, zanotowano w lipcu 1989, a najniższą, -26 stopni Celsjusza, w lutym tego samego roku. Maksymalny wiatr zarejestrowany na terenie parku zanotowano w maju 1992 roku, gdy wiał on z prędkością 134 km/h.
Geologia Park usytuowany jest na wąskim płaskowyżu skalnym, charakteryzującym się wysokimi na kilkaset metrów i niemal pionowymi zboczami. Płaskowyż, na którym położony jest park ma kształt półwyspu i połączony jest z pobliskim stoliwem zwężeniem o szerokości zaledwie około 30 metrów, określanym po angielsku jako the neck (szyja).
Pochodzenie nazwy parku Angielska nazwa parku, „Dead Horse Point”, oznacza po polsku „miejsce martwych koni”. Istnieje wiele opowieści o pochodzeniu tej nazwy.
Według jednej z legend, na przełomie XIX i XX wieku płaskowyż stanowiący obecnie część parku był używany jako zagroda dla dzikich mustangów występujących powszechnie na obszarze stoliwa. Kowboje zaganiali dzikie konie poprzez zwężenie w płaskowyżu a następnie zagradzali je przy pomocy gałęzi i krzewów. Pionowe zbocza płaskowyżu stanowiły naturalną zagrodę. Następnie kowboje wybierali najlepsze spośród koni, po czym wypuszczali pozostałe.