Alfred Freyer (ur. 11 września 1901 w Dzikowie, zm. 21 grudnia 1927 tamże) – polski lekkoatleta długodystansowiec zwany polskim Nurmim. Był zawodnikiem klubów KS Dzikovia, IFC Katowice i Polonia Warszawa. 8-krotnie zdobywał mistrzostwo Polski (5000 metrów, 10 000 metrów, maraton, przełaje), 14-krotnie bił rekord Polski (3000 metrów, 5000 metrów, 10 000 metrów, 15 000 metrów, 20 000 metrów, 30 000 metrów, bieg godzinny, maraton), odniósł trzy zwycięstwa w meczach międzypaństwowych.
thumb|Alfred Freyer, Julian Łukaszewicz, Roman Sawaryn (1925) thumb|Alfred Freyer (1926) thumb|Alfred Freyer z laurem za triumf w maratonie na MP 1927 thumb|Alfred Freyer ze swoimi trofeami (1927)
Życiorys Alfred Freyer urodził się 11 września 1901 w Dzikowie. Jego dziadek wyemigrował z Anglii (stamtąd wywodził się ród Freyerów) i pracował jako koniuszy w posiadłości hrabiostwa Tarnowskich w Dzikowie. Ojciec Alfreda był zwycięzcą wielu konkursów hippicznych. Alfred (przez bliskich nazywany „Fredek”) miał dwóch braci i dwie siostry.