w czasie przygotowań pobił rekord Polski w biegu na 15 kilometrów i w biegu godzinnym. W 1927 odbyła się także zbiórka pieniędzy na wyjazd Freyera do Skandynawii w ramach przygotowań olimpijskich, odzew na nią był bardzo żywy, jedynie z powodu obaw czy taka zbiórka nie jest złamaniem zasad ruchu olimpijskiego powstrzymano wyjazd Freyera do Skandynawii. Ostatni raz na bieżni wystąpił 13 listopada w Poznaniu, gdzie udało mu się wygrać bieg na 5000 metrów.
Oprócz lekkiej atletyki Alfred Freyer uprawiał kolarstwo, kajakarstwo i jazdę konną; chętnie grał w piłkę nożną.
21 grudnia 1927 zginął tragicznie podczas pożaru pałacu w Dzikowie, ratując bibliotekę i dzieła sztuki rodu Tarnowskich, a tracąc życie pod zawalonym murem i belkami w sali mieszczące te przedmioty. W zdarzeniu śmierć ponieśli też Koczmierówna i Gill oraz inne osoby, których ciała po dwóch dniach nadal pozostawały w pogorzelisku spalonego pałacu. Zwłoki A. Freyera zostały niemal doszczętnie spalone (zachowały się jedynie drobne fragmenty kości), a rozpoznany został po ujawnieniu swego scyzoryka. Rodzice A. Freyera zamieszkiwali wówczas w domu na dziedzińcu pałacu.
23 grudnia 1927 odbył się pogrzeb A.