Cud mniemany, czyli Krakowiacy i GóralePo raz pierwszy w 1794 r. wystawiona jako Cud, czyli Krakowiacy i Górale; słowo mniemany dodane w 1796 r. Spotyka się też oboczność Krakowiacy-Krakowiaki. – wodewil z muzyką Jana Stefaniego do libretta Wojciecha Bogusławskiego, wystawiony w niedzielę 1 marca 1794 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie. Uważany za pierwszą operę narodową (określenie Leona Schillera)Lucjan Kydryński, Przewodnik operetkowy, wyd. 3, Warszawa. PWM 1986, s. 511. Dzięki Schillerowi (i jego aranżacji) opera (wodewil?Kydryński pisze: "najwłaściwsze byłoby określenie "śpiewogra" – choćby ze względu na liczne przyśpiewki, kuplety, tańce prosto czerpane z folkloru, no i na dość liczne mówione, nie śpiewane dialogi...", zob: Lucjan Kydryński, Przewodnik operetkowy..., s. 511-512.) powróciła na stałe do repertuaru polskiej opery narodowej. 30 listopada 1946 odbyła się premiera "Schillerowska" Krakowiaków i Górali, w której wystąpił na scenie m.in. Kazimierz Dejmek"Krakowiacy i Górale" w bazie e-teatr (realizacja Leona Schillera)..