Ekadżati (skt. eka jeden, jati lok; tyb. ral chig ma) – najważniejszy żeński strażnik występujący w tradycji Dzogczen i reprezentującej jej szkole Ningma, jak również w pozostałych szkołach buddyzmu tybetańskiego: Kagju, Gelug i Sakja. Również jedna z 21 Tar i jednocześnie jedna z najmocniejszych i najdzikszych bogiń w mitologii tybetańskiej.
Jej główną funkcją jest ochrona sekretnych mantr i jako matka matek wszystkich buddów, reprezentuje najwyższe zjednoczenie. Jej własna mantra jest również sekretna.
Pojawia się w różnych tantrach Mahakali pochodzących pierwotnie z Indii. Często występuje również jako wyzwolicielka w mandali Zielonej Tary, gdzie jej moce rozpuszczają strach przed wrogami, rozprzestrzeniając radość i usuwają przeszkody na ścieżce do oświecenia.
Ikonografia Jej ciało jest brązowe, ciemnoczerwone lub czarne. Posiada jedno oko, jedną pierś, jeden lok i jeden długi biały ząb, przegryzający się przez dolną wargę, symbolizujące niedualną pierwotną naturę energii.
Prawe ramię podniesione jest ku górze w gniewnym geście, wymachuje niczym berłem, palem z nabitymi na niego zwłokami, symbolizującymi tego, kto wypacza nauki. Palcem wskazujący skierowany na zewnątrz emanuje formę wilka.