Asztadhjaja Pāṇini, około V wieku p.n.e., w swoim dziele Ashtadhyayi tłumaczy słowo „Vāsudevaka” jako Bhakta (wyznawca) Vāsudevy. Z kontekstu (w którym występuje też Ardźuna), wynika, iż Vāsudeva to Kryszna.
Źródła greckie W IV wieku p.n.e. Megastenes, grecki ambasador na dworze Ćandragupty Maurji opisał, że lud Sourasenoi (Surasenowie), żyjący w regionie Mathury czci Heraklesa. Podobieństwo cech Heraklesa i Kryszny wskazuje, że bóstwem tym był Kryszna.
W latach 180-165 p.n.e., grecki władca Agatokles Baktryjski wprowadził do obiegu monety z wizerunkiem Wasudewy, trzymającego ćakrę.
W I wieku p.n.e. Grek Heliodor, poseł Antialkidasa, wybudował w Besnagarze kolumnę z napisem ku czci Wasudewy „boga bogów”, pana Bagawaty, syna Diji.
Także z I wieku p.n.e. pochodzą dowody na istnienie kultu Kryszny jako jednego z pięciu boskich herosów.
Mahabharata Najwcześniejszym tekstem bezpośrednio opisującym Krysznę jako osobę jest Mahabharata, chociaż istnieje wiele odniesień do Jego Imion w najstarszych tekstach indyjskich takich jak Rygweda i inne Wedy. Teksty opisują go jako inkarnację Wisznu;