Budynek, w prawej osi posiadający sień przejazdową, służył głównie celom reprezentacyjnym. Znajdowała się w nim biblioteka, przechowywane była kolekcja dzieł sztuki właściciela. Fasada budynku była obłożona dekoracyjnym piaskowcem. Składała się z pilastrów i gzymsów tworzących układ kratownicowy, równoważący podziały pionowe i poziome. Pomiędzy nimi umieszczone zostały płyciny, medaliony portretowe oraz inskrypcje.
We wschodniej części kamienicy, w skrajnej osi, w 1530 roku umieszczony został portal edikulowy ujęty w dwa pilastry, na których umieszczono płaskorzeźbione motywy broni i zbroi antycznej oraz scenę połogu w górnej części pilastrów mającą symbolizować narodziny syna Rybischa Seyfrieda. Węgary portalu były udekorowane głowami rycerzy w górnej części; archiwolta była profilowana, zakończona kluczem. W przyłuczach znajdowały się medaliony z męskimi głowami w ujęciu profilowym. Fryz belkowania był ozdobiony wiciami roślinnymi układającym się w zwoje a na jego środku umieszczony był medalion z portretem żony Rybischa podtrzymywany przez dwie uskrzydlone postacie. Nad filarami belkowanie było wyłamane, a w impostach po obu stronach fryzu umieszczone były dwa męskie profile w tondach: po lewej stronie Heinricha Rybischa a po prawej kartagińskiego króla Juby.