Wilhelm V Orański, Wilhelm V Batavus (ur. 8 marca 1748 w Hadze, zm. 9 kwietnia 1806 w Brunszwiku) – ostatni stadhouder Niderlandów. Był liderem frakcji konserwatywnej w Niderlandach.
Urodził się w Hadze jako syn Wilhelma IV Orańskiego i jego żony Anny Hanowerskiej, angielskiej Princess Royal. Miał zaledwie 3 lata, kiedy zmarł jego ojciec (1751). Wilhelm odziedziczył jednak urząd stadhoudera dopiero w 1766 roku, po ukończeniu 18 lat. Wcześniej w jego imieniu rządziły kolejne regentki. Najpierw jego matka Anna (1751–1759), później jego babka Maria Ludwika von Hessen-Kassel (1759–1765) i wreszcie jego starsza siostra Karolina (od 1765).
Małżeństwo W 1767 roku Wilhelm poślubił Wilhelminę Hohenzollern, księżniczkę pruską, siostrę króla Fryderyka Wilhelma II. Wilhelm V i Wilhelmina mieli pięcioro dzieci: nienazwanego syna (ur. 23 marca 1769, zm. 24 marca 1769), Fryderykę Ludwikę Wilhelminę, księżniczkę (dynastia Orańska-Nassau, ur. 28 listopada 1770, zm. 15 października 1819), żonę Karola Jerzego Augusta, następcy tronu księstwa Brunszwiku-Bevern, nienazwanego syna (ur. i zm. 6 sierpnia 1771), Wilhelma VI Orańskiego, króla Holandii jako Wilhelm I (ur. 24 sierpnia 1772, zm. 12 grudnia 1843), Wilhelma Jerzego Fryderyka, księcia (dynastia Orańska-Nassau, ur. 15 lutego 1774, zm.