W okresie industrializacji Związku Radzieckiego w latach 30. XX wieku na południowo-wschodnim Uralu powstało miasto Magnitogorsk, będące ośrodkiem wytopu żelaza i produkcji stali. Podczas niemieckiej inwazji na Związek Sowiecki w latach 1941–1942, góry były kluczowym elementem niemieckich planów podbojów. W obliczu groźby zajęcia znacznej części terytorium przez wroga, rząd ewakuował wiele przedsiębiorstw przemysłowych z europejskiej części ZSRR na wschodnie przedgórze Uralu, uważane za bezpieczne miejsce, poza zasięgiem niemieckim. Powstały trzy gigantyczne fabryki czołgów: w Swierdłowsku (jak wówczas nazywano Jekaterynburg), Urałwagonzawod w Niżnym Tagilu i w Czelabińsku (wówczas Tankograd – od ros. танк czyt. tank = czołg).
Po wojnie, w latach 1947–1948, przez Ural Polarny przebiegała kolej Czum – Łabytnangi, zbudowana przez więźniów gułagu.
Majak, 150 km na południowy wschód od Jekaterynburga, był ośrodkiem sowieckiego przemysłu jądrowego i miejscem katastrofy w Kysztymie (1957).