Kilka razy gościł tutaj książę Bogusław X. Po wprowadzeniu reformacji na Pomorzu (sejm trzebiatowski) Golczewo stało się własnością książęcą. W roku 1684 po śmierci ostatniego biskupa kamieńskiego, Ernsta Bogusława de Croy, zamek został opuszczony i przeszedł w posiadanie elektora brandenburskiego. Od tego czasu zaczął ulegać stopniowej destrukcji. Z końcem epoki średniowiecza, zamek utracił swoje militarne znaczenie, a opuszczone budynki zamkowe oraz fortyfikacje ulegały coraz większym zniszczeniom. Zachowała się jedynie wieża z czternastego wieku. Po roku 1812 dokonano rozbiórki murów z wyłączeniem wieży zamkowej.
Zachowana wieża zamkowa poddana została renowacji wraz z rekonstrukcją zwieńczenia (blanek i hełmu) w roku 1895 i 1929. Po II wojnie światowej przeprowadzono badania archeologiczne pod kierunkiem Tadeusza Nawrolskiego. Pozwoliły one ustalić położenie niektórych elementów średniowiecznego założenia. Po remoncie w roku 2004 wieża została udostępniona do zwiedzania w okresie letnim.