thumb|Willa „Oksza” w Zakopanem, 1894 (2011) Styl zakopiański – styl architektoniczny wprowadzony przez Stanisława Witkiewicza ok. 1890 r. Witkiewicz dążył do stworzenia podstawy dla nowoczesnej polskiej architektury narodowej na podłożu sztuki Podhala.
Propagatorami tego stylu byli m.in. W. Matlakowski, W. Eljasz-Radzikowski i J. Wojciechowski, a forum jego popularyzacji stał się m.in. wydawany w latach 1899–1906 „Przegląd Zakopiański”. Styl przyjął się głównie w budownictwie pensjonatów.
W stylu zakopiańskim wykonywano również meble, sprzęty gospodarcze, ubiory, wyroby z porcelany, instrumenty muzyczne i pamiątki. Elementy kultury górali przenikały także do twórczości kompozytorów i pisarzy. W szerszym ujęciu określenie „styl zakopiański” obejmuje wszystkie przejawy przenikania ludowej sztuki Podhala do kultury ogólnonarodowej.
Charakterystyka stylu thumb|Atma Karola Szymanowskiego w Zakopanem thumb|upright|Kaplica Najświętszego Serca Jezusa w Jaszczurówce thumb|upright|Willa Pod Jedlami thumb|Willa Konstantynówka, Zakopane thumb|Model Willi pod Jedlami projektu Stanisława Witkiewicza thumb|Dom w Głębokiem na Białorusi
Witkiewicz wzorował się na tradycyjnym budownictwie górali podhalańskich wzbogacając je elementami secesji.