Po śmierci Azana jego syn Klitor stał się najpotężniejszym władcą Arkadii. Po bezpotomnej śmierci Klitora, jego następcami zostali Ajpytos i Stymfalos, synowie Elatosa. Kiedy Stymfalos został zamordowany przez fałszywego przyjaciela Pelopsa, a Ajpytos zginął podczas polowania, ukąszony przez węża, królem po nich został Aleos, poślubiwszy Neajrę, córkę innego z synów Elatosa, Pereusa. Aleos przeniósł stolicę Arkadii do Tegei, gdzie wzniósł świątynię poświęconą Atenie. Córkę Aleosa, kapłankę Ateny, Auge, uwiódł Herakles, za co spadła na Arkadię klęska suszy. Aleos skazał córkę, zgodnie z wyrocznią na śmierć, ostatecznie znalazła się jednak z synem Telefosem w Myzji.
Po śmierci Aleosa władzę nad Tegeą sprawował krótko nieznany bliżej Korytos, a po nim syn Aleosa, Cefeusz, który padł pod Spartą z 17. synami, wspomagając Heraklesa. Po śmierci Cefeusza władzę nad Arkadią objął jego brat Likurg. Jego syn Ankajos wziął udział w wyprawie Argonautów i łowach kalidońskich. Likurg panował tak długo, że gdy umarł jego synowie już nie żyli. Tron po nim objął więc jego wnuk Echemos. W pojedynku na przesmyku istmijskim zabił Hyllosa, wodza Heraklidów, dzięki czemu powstrzymał najazd Heraklidów na Peloponez. Po śmierci Echemosa władzę nad Tegeą przejął jego siostrzeniec Agapenor, który dowodził wojskami arkadyjskimi pod Troją.