mały|Replika korony cesarskiej thumb|200px|Wielka korona cesarska Rosji jako element herbów thumb|200px|Insygnia imperatorów rosyjskich Wielka Korona Cesarska Rosji, Wielka Korona Imperialna Rosji, Korona cesarska Katarzyny II – najważniejsze insygnium koronacyjne dynastii Romanowów.
Historia Wielka Korona cesarska Rosji została wykonana przez petersburskich jubilerów, Jeremiasza Pauzié, Iwana Liebmanna i Iwana Jewstifiejewa na moskiewską koronację Katarzyny II. Zastąpiła ona poprzednie korony rosyjskie, z których korzystały cesarzowe: Katarzyna I, Anna, Elżbieta i imperator Piotr II. Od 1762 do końca XIX wieku była używana podczas uroczystości intronizacyjnych kolejnych carów, a także podczas najważniejszych uroczystości państwowych w Cesarstwie Rosyjskim.
Obecnie przechowywana w Diamentowym Funduszu na Kremlu w Moskwie.
Opis Korona ma formę mitry złożonej ze stylizowanych gałązek i liści laurowych, układających się na kształt dwóch srebrnych półkul. Pomiędzy półsferami koronę zamyka kabłąk ułożony w kształcie gałązek i liści dębowych. W obręczy korony u podstawy kabłąka umieszczony jest 56-karatowy brylant, który caryca Elżbieta Piotrowna otrzymała w 1754 roku w prezencie od cechu kupców w podzięce za przywileje podatkowe.