Zdegenerowane państwo robotnicze − w teorii politycznej trockizmu termin używany od lat 30. XX wieku w celu opisania Związku Radzieckiego po przejęciu w 1924 roku władzy przez Józefa Stalina. Termin został użyty po raz pierwszy przez Lwa Trockiego w jego książce pt. Zdradzona rewolucjaLew Trocki, Zdradzona rewolucja, a później i w innych jego pracachLew Trocki, Abecadło materialistycznej dialektyki, ale miało swoje korzenie w twierdzeniu Włodzimierza Lenina, iż ZSRR było państwem robotniczym o biurokratycznych deformacjach.
Związek Radziecki w określonym powyżej czasie był państwem robotniczym, ponieważ klasa burżuazyjna została odsunięta od władzy, a ekonomiczną bazę państwa stanowiła własność znacjonalizowana. Zdaniem trockistów, zachodziła jednak deformacja, ponieważ klasa robotnicza została pozbawiona kontroli nad środkami produkcji. Warstwa rządząca Związkiem Radzieckim została nazwana przez nich kastą biurokratyczną, sprawującą kontrolę polityczną. Teoria o ZSRR jako zdegenerowanym państwie robotniczym jest blisko związana z apelem Trockiego o wszczęcie tam rewolucji politycznej, jak również z jego wezwaniami do obrony Związku Radzieckiego przed powrotem kapitalizmu.