thumb|240px|Pawilon herbaciany w jesiennym ogrodzie, Kobe (2015) thumb|240px|Kunisada (1786-1865), Hiroshige (1797-1858), Ogród w śniegu (ze zbioru Azuma Genji, dzieło dwóch artystów szkoły Utagawa przedstawia zabawy na śniegu i lepienie śnieżnego królika, 1854) thumb|240px|Kamienny most (iso-watari) w ogrodzie Kiyosumi, Tokio thumb|240px|Sosna „wędrująca” po stawie Kasumi-ga-ike, Kenroku-en, Kanazawa
– ogród w tradycyjnym japońskim stylu, spotykany przy domach prywatnych, w parkach, przy świątyniach buddyjskich i chramach shintō oraz w pobliżu zabytków (np. zamków).
Kreowanie ogrodów to jedna z ważnych form sztuki, udoskonalanej w Japonii od ponad tysiąca lat. Ogrody ewoluowały w różne style o różnych celach – od ogrodów spacerowych (kaiyū-shiki-teien), służących rekreacji arystokratów i panów feudalnych po ogrody „suchego krajobrazu” (karesansui), przeznaczonych do celów religijnych i medytacji mnichów. Wyjątkowe ogrody można znaleźć w całej Japonii, ale szczególnie jest ich wiele w dawnej stolicy Kioto (Kyōto).